Pamięć i myśli
Powracające wspomnienia, obrazy lub koszmary, trudność w koncentracji, poczucie winy albo uporczywe wracanie myślami do wydarzenia.
Doświadczenie silnego zagrożenia, przemocy, wykorzystania, wypadku lub innego skrajnie obciążającego wydarzenia może pozostawić ślady długo po tym, gdy samo wydarzenie się zakończyło. Skutki traumy mogą wpływać na poczucie bezpieczeństwa, emocje, ciało, pamięć, relacje i codzienne funkcjonowanie. W Centrum Refleksja w Krakowie pomagamy osobom, które mierzą się z następstwami doświadczeń traumatycznych.
Ludzie mogą reagować bardzo różnie nawet na podobne wydarzenia. Dlatego nie da się określić skutków traumy wyłącznie na podstawie tego, co wydarzyło się w przeszłości.
Po wydarzeniu związanym z silnym zagrożeniem mogą przez pewien czas występować lęk, napięcie, trudności ze snem, pobudzenie lub powracające wspomnienia. Reakcje te nie oznaczają automatycznie, że rozwinęło się PTSD albo inne zaburzenie.
W konsultacji ważne jest to, jak długo utrzymują się trudności, jakie mają nasilenie oraz jak wpływają na poczucie bezpieczeństwa, relacje i codzienne funkcjonowanie.
U jednej osoby dominować mogą powracające wspomnienia i silne napięcie, u innej wycofanie, trudność w bliskości albo poczucie odcięcia od własnych emocji.
Powracające wspomnienia, obrazy lub koszmary, trudność w koncentracji, poczucie winy albo uporczywe wracanie myślami do wydarzenia.
Lęk, złość, smutek, napięcie, drażliwość, reakcje przestrachu, problemy ze snem lub silne reakcje fizyczne na przypomnienia.
Unikanie rozmów, miejsc, osób albo sytuacji przypominających o wydarzeniu, ograniczanie aktywności lub emocjonalne odcinanie się.
Trudność w zaufaniu, bliskości lub poczuciu bezpieczeństwa, poczucie osamotnienia albo zmiana sposobu, w jaki postrzegasz siebie i innych ludzi.
Nie każda osoba po podobnym wydarzeniu będzie reagować w ten sam sposób. Poniższe przykłady pokazują sytuacje, po których mogą pojawić się długotrwałe reakcje pourazowe.
Poważny wypadek, napaść, katastrofa lub inne wydarzenie, w którym pojawiło się realne albo bezpośrednio odczuwane zagrożenie, może pozostawić silne reakcje długo po ustaniu niebezpieczeństwa.
Przemoc fizyczna, seksualna lub inne doświadczenia naruszające bezpieczeństwo mogą wpływać na emocje, poczucie własnej wartości, relacje i zdolność zaufania innym.
Powtarzające się doświadczenia przemocy, zaniedbania, wykorzystania lub życia w środowisku, w którym trudno było czuć się bezpiecznie, mogą wpływać na późniejsze funkcjonowanie emocjonalne i relacyjne.
Trudne reakcje mogą pojawić się również po byciu świadkiem poważnego wypadku, przemocy, śmierci lub innego wydarzenia wywołującego intensywne poczucie zagrożenia.
Nie zawsze od razu po wydarzeniu wiadomo, jaki pozostawiło ono ślad. Czasem dopiero później pojawia się trudność w relacjach, silna czujność, unikanie albo reakcje, których wcześniej nie było.
Znaczenie mają między innymi wcześniejsze doświadczenia, wiek, charakter wydarzenia, dostępne wsparcie oraz indywidualny sposób reagowania na zagrożenie.
Możesz opowiedzieć o tym, co dzieje się obecnie i jak wcześniejsze wydarzenia wpływają na Twoje życie. Nie musisz mieć diagnozy PTSD ani być pewnym lub pewną, że Twoje doświadczenie było traumą.
Nie trzeba czekać na konkretne rozpoznanie. Powodem do konsultacji może być samo poczucie, że po trudnym doświadczeniu trudno odzyskać bezpieczeństwo lub dawny sposób funkcjonowania.
Sposób pracy zależy od charakteru doświadczenia, aktualnych trudności, historii osoby i wpływu wydarzenia na jej życie.
W Centrum Refleksja pracujemy przede wszystkim w podejściu psychodynamicznym. Psychoterapia może pomagać rozumieć, jak doświadczenie wpłynęło na emocje, poczucie bezpieczeństwa, obraz siebie, relacje oraz sposoby radzenia sobie z napięciem i zagrożeniem.
Tempo pracy powinno uwzględniać aktualne możliwości pacjenta. Nie ma potrzeby opowiadania wszystkich szczegółów wydarzenia już podczas pierwszych spotkań. Ważne jest stworzenie warunków, w których trudne doświadczenia mogą być stopniowo rozumiane i integrowane.
Może pomagać pracować nad skutkami traumatycznego doświadczenia, emocjami, relacjami, poczuciem bezpieczeństwa i utrwalonymi sposobami reagowania.
Może być potrzebna przy nasilonym lęku, depresji, poważnych problemach ze snem lub innych objawach znacznie utrudniających funkcjonowanie.
Zakres i tempo pracy są dostosowywane do charakteru doświadczenia i możliwości osoby korzystającej z terapii.
Pierwsze spotkania służą przede wszystkim zrozumieniu tego, czego doświadczasz obecnie. Zakres rozmowy może być dostosowany do tego, o czym jesteś w stanie mówić w danym momencie.
Możesz opowiedzieć o napięciu, śnie, powracających wspomnieniach, unikaniu, relacjach lub innych aktualnych trudnościach.
W miarę możliwości omawiacie wydarzenia i wcześniejsze doświadczenia, które mogą mieć znaczenie dla obecnych objawów.
Konsultacja pomaga ocenić, czy mamy do czynienia z reakcjami po traumie, PTSD lub innymi współwystępującymi problemami.
Na tej podstawie można zaproponować psychoterapię, konsultację psychiatryczną albo inną odpowiednią formę pomocy.
Najczęściej pierwszym krokiem jest konsultacja ze specjalistą, która pozwala lepiej zrozumieć charakter trudności i zaplanować dalszą pomoc.
Po traumatycznym wydarzeniu mogą pojawić się różne reakcje, między innymi silne emocje, problemy ze snem, napięcie lub wracające wspomnienia. Nie oznacza to jednak automatycznie zespołu stresu pourazowego.
PTSD jest konkretnym rozpoznaniem o określonym obrazie klinicznym. W ICD-11 jego podstawowe obszary obejmują ponowne przeżywanie wydarzenia w teraźniejszości, unikanie przypomnień oraz utrzymujące się poczucie zagrożenia. :chatgpt-content-reference{index="4"}
Jeśli główną trudnością są właśnie objawy PTSD, przygotowaliśmy dla tego problemu osobną stronę.
Nie każda reakcja na trudne wydarzenie jest traumą lub PTSD. Jeśli głównym problemem jest żałoba albo konkretne objawy stresu pourazowego, zobacz odpowiednią stronę.
Jeśli skutki wcześniejszych wydarzeń nadal wpływają na Twoje emocje, poczucie bezpieczeństwa, relacje lub codzienne funkcjonowanie, możesz zacząć od konsultacji.