Emocje
Lęk, smutek, drażliwość, silne wahania nastroju, trudność w uspokojeniu się, wybuchy złości albo nadmierne napięcie.
Dzieci i nastolatki nie zawsze potrafią powiedzieć wprost, że dzieje się coś trudnego. Lęk, obniżony nastrój, napięcie albo problemy w relacjach mogą ujawniać się również poprzez wycofanie, zachowanie, problemy w szkole lub nagłą zmianę codziennego funkcjonowania. W Centrum Refleksja w Krakowie pomagamy dzieciom, młodzieży i młodym dorosłym doświadczającym trudności emocjonalnych, psychicznych, społecznych i rozwojowych.
Zmiana zachowania, pogorszenie wyników w szkole czy częste konflikty nie zawsze oznaczają, że dziecko „nie chce współpracować”. Czasem są sposobem wyrażania emocji, z którymi młoda osoba nie potrafi jeszcze poradzić sobie inaczej.
Lęk, smutek, drażliwość, silne wahania nastroju, trudność w uspokojeniu się, wybuchy złości albo nadmierne napięcie.
Wycofanie, konflikty, agresja, zachowania buntownicze, unikanie określonych sytuacji albo nagła zmiana dotychczasowego sposobu funkcjonowania.
Trudność z koncentracją, spadek wyników, odmowa chodzenia do szkoły, silny stres związany z nauką albo problemy z odnalezieniem się w grupie.
Samotność, trudności z rówieśnikami, konflikty rodzinne, silna zależność od opinii innych albo problem z budowaniem i utrzymywaniem kontaktów.
Rodzic może zgłosić dziecko dlatego, że coś zaczęło go niepokoić. Nastolatek może natomiast sam zauważyć, że coraz trudniej radzi sobie z emocjami, relacjami lub wymaganiami codziennego życia.
Dziecko lub nastolatek może obawiać się szkoły, kontaktów z ludźmi, rozłąki z rodzicem, konkretnych sytuacji albo wielu codziennych spraw. Lęk może prowadzić do unikania, problemów ze snem i coraz większego ograniczania aktywności.
U młodych osób trudności depresyjne nie zawsze wyglądają wyłącznie jak smutek. Mogą pojawiać się również wycofanie, utrata zainteresowań, drażliwość, spadek energii, problemy ze snem i pogorszenie funkcjonowania.
Częste konflikty, gwałtowne wybuchy, zachowania opozycyjne lub agresywne mogą być sygnałem trudności emocjonalnych, relacyjnych lub rozwojowych. Konsultacja pomaga spojrzeć na zachowanie w szerszym kontekście.
Powodem do konsultacji może być samotność, silna nieśmiałość, izolowanie się, konflikty z rówieśnikami, poczucie odrzucenia albo trudność w odnalezieniu się w grupie.
Zmiana szkoły, rozwód rodziców, przeprowadzka, choroba, utrata ważnej osoby albo inne duże wydarzenie mogą przekraczać aktualne możliwości radzenia sobie młodej osoby.
Dorastanie wiąże się ze zmianami w obrazie siebie, ciała, relacjach, autonomii i poczuciu własnej tożsamości. Czasem proces ten staje się źródłem bardzo silnego napięcia, niepewności albo problemów w relacjach z innymi.
Jeśli coś w zachowaniu lub samopoczuciu dziecka zaczyna Cię niepokoić, konsultacje służą właśnie temu, żeby lepiej zrozumieć sytuację i ocenić, jaka forma pomocy będzie odpowiednia.
W rozwoju dzieci i młodzieży pojawiają się okresy większych emocji, konfliktów i zmian. Znaczenie ma przede wszystkim to, jak długo trudność trwa, jak silna jest oraz jak wpływa na różne obszary życia młodej osoby.
Sposób pracy zależy od wieku, etapu rozwoju, charakteru trudności i sytuacji rodzinnej młodej osoby. Dlatego terapia dziecka i terapia nastolatka nie wyglądają dokładnie tak samo.
W Refleksji psychoterapia dzieci i młodzieży jest prowadzona w podejściu psychodynamicznym. Specjalista przygląda się emocjom, relacjom, zachowaniu, aktualnemu etapowi rozwoju oraz temu, jak młoda osoba radzi sobie z napięciem i trudnymi doświadczeniami.
Celem nie jest wyłącznie wyeliminowanie niewygodnego zachowania. Ważne jest zrozumienie, co ono komunikuje i jak można pomóc dziecku lub nastolatkowi rozwijać bardziej dojrzałe sposoby radzenia sobie z emocjami i relacjami.
Praca jest dostosowana do możliwości rozwojowych dziecka, a rodzice pozostają ważną częścią procesu konsultacyjnego i terapeutycznego.
Terapia może dotyczyć między innymi emocji, relacji, lęku, obniżonego nastroju, trudności adaptacyjnych i problemów związanych z dorastaniem.
Jeśli podczas konsultacji okaże się, że potrzebna jest dodatkowa diagnostyka albo konsultacja innego specjalisty, można wspólnie omówić dalszy kierunek.
W aktualnym modelu Refleksji proces konsultacyjny dzieci i młodzieży obejmuje pięć spotkań. Służą one określeniu, czy psychoterapia jest wskazana i jaka forma pracy będzie odpowiednia.
Przy osobie niepełnoletniej pierwsza konsultacja odbywa się z młodą osobą oraz rodzicem lub rodzicami.
Kolejne konsultacje pozwalają terapeucie lepiej poznać dziecko lub nastolatka, jego sposób funkcjonowania, emocje i aktualne trudności.
Specjalista zastanawia się, czy obserwowane trudności wymagają psychoterapii, dalszej diagnostyki lub innej formy pomocy.
Proces konsultacyjny kończy się omówieniem wniosków i propozycji dalszego postępowania.
Refleksja prowadzi osobne formy pomocy dla dzieci, młodzieży oraz grupę psychoterapeutyczną dla nastolatków.
Rodzice są ważnym źródłem informacji o rozwoju dziecka, jego zachowaniu i zmianach, które zauważają na co dzień. Dlatego przy osobach niepełnoletnich są częścią procesu konsultacyjnego.
Jednocześnie wraz z wiekiem młodej osoby coraz większego znaczenia nabiera jej własna przestrzeń i relacja z terapeutą. Sposób współpracy z rodzicami jest więc dostosowany do wieku, potrzeb i charakteru terapii.
Jeśli widzisz zmianę w zachowaniu, emocjach lub funkcjonowaniu młodej osoby, pierwszym krokiem może być konsultacja. Pomożemy wspólnie ustalić, co będzie odpowiednim dalszym kierunkiem.