Poczucie siebie
Niestabilna albo bardzo krucha samoocena, trudność w określeniu własnych potrzeb, celów i granic lub poczucie niespójności własnej tożsamości.
Zaburzenia osobowości dotyczą utrwalonych sposobów przeżywania siebie, emocji i innych ludzi, które zaczynają wyraźnie utrudniać codzienne funkcjonowanie. Trudności mogą obejmować niestabilną samoocenę, bardzo intensywne emocje, impulsywność, nadmierną kontrolę, wycofanie albo powtarzające się problemy w różnych obszarach życia. W Centrum Refleksja w Krakowie prowadzimy psychoterapię osób z zaburzeniami osobowości oraz złożonymi trudnościami w funkcjonowaniu osobowości.
Nie chodzi o pojedynczą cechę ani jedno zachowanie. Trudności związane z osobowością mają zwykle szerszy i bardziej trwały charakter oraz wpływają na sposób przeżywania siebie, emocji, decyzji i kontaktu z innymi.
Niestabilna albo bardzo krucha samoocena, trudność w określeniu własnych potrzeb, celów i granic lub poczucie niespójności własnej tożsamości.
Silne wahania emocjonalne, trudność w uspokajaniu się, intensywna złość, lęk, wstyd, poczucie pustki albo odcinanie się od uczuć.
Impulsywne decyzje, trudność w przewidywaniu konsekwencji, nadmierna kontrola, perfekcjonizm, unikanie albo inne sztywne sposoby reagowania.
Trudność w zaufaniu i bliskości, silny lęk przed odrzuceniem, zależność, wycofanie albo powtarzające się konflikty i niestabilność relacji.
Współczesna diagnoza zaburzeń osobowości koncentruje się przede wszystkim na nasileniu trudności w funkcjonowaniu oraz na dominujących cechach osobowości, a nie tylko na przypisaniu osoby do jednego typu.
Trudności mogą obejmować dużą niestabilność emocjonalną, silną wrażliwość na odrzucenie, zmienny obraz siebie, intensywne i niestabilne relacje, impulsywność oraz poczucie pustki. Nasilenie poszczególnych trudności może być bardzo różne u różnych osób.
Trudności mogą wiązać się z dużą zależnością samooceny od uznania innych, silną wrażliwością na krytykę, potrzebą wyjątkowości lub sukcesu, a także uczuciem wstydu, upokorzenia i wewnętrznej niepewności.
U części osób dominują bardzo wysokie wymagania wobec siebie, potrzeba kontroli i porządku, trudność w tolerowaniu błędów oraz sztywne zasady dotyczące tego, jak powinny wyglądać działania i relacje.
Trudność może przejawiać się ograniczaniem kontaktów, dystansem emocjonalnym, trudnością w wyrażaniu uczuć albo unikaniem bliskości i zależności od innych osób.
Niektóre osoby reagują bardzo szybko, pod wpływem aktualnych emocji, zanim zdążą ocenić konsekwencje. Może to prowadzić do ryzykownych decyzji, konfliktów, gwałtownych zmian i późniejszego poczucia żalu lub wstydu.
Czasem trudno wskazać jeden dominujący problem. Osoba zauważa raczej, że mimo zmiany pracy, partnera czy otoczenia podobne trudności emocjonalne, konflikty i sposoby reagowania stale pojawiają się ponownie.
Powodem zgłoszenia mogą być trudności z emocjami, poczuciem siebie, impulsywnością, kontrolą albo powtarzającymi się problemami w życiu. Konsultacja służy zrozumieniu szerszego sposobu funkcjonowania, a nie dopasowaniu osoby do jednej etykiety.
Nie trzeba mieć formalnej diagnozy. Powodem do konsultacji może być samo poczucie, że mimo kolejnych prób zmiany te same problemy stale wracają.
Psychoterapia zaburzeń osobowości zazwyczaj nie koncentruje się wyłącznie na pojedynczym objawie. Celem jest stopniowe rozumienie i zmiana bardziej utrwalonych sposobów przeżywania i funkcjonowania.
W Refleksji pracujemy przede wszystkim w podejściu psychodynamicznym. Psychoterapia może pomagać rozumieć wewnętrzne konflikty, sposoby regulowania emocji, mechanizmy obronne, obraz siebie oraz powtarzające się sposoby reagowania.
W terapii ważne mogą być także wzorce pojawiające się w relacji z terapeutą. Dzięki temu możliwe jest nie tylko rozmawianie o problemach, ale również obserwowanie i rozumienie sposobu funkcjonowania w bezpośrednim kontakcie.
Pomaga przyglądać się emocjom, konfliktom wewnętrznym, mechanizmom obronnym i utrwalonym wzorcom funkcjonowania.
Terapia skoncentrowana na przeniesieniu jest formą psychoterapii psychodynamicznej wykorzystywaną szczególnie w pracy z bardziej nasilonymi zaburzeniami osobowości, w tym ze wzorcem borderline.
Może być wskazana, gdy współwystępują depresja, silny lęk, problemy ze snem albo inne nasilone objawy wymagające oceny lekarskiej.
Pojedyncza cecha, trudny okres lub konflikt nie wystarczają do rozpoznania zaburzenia osobowości. Potrzebne jest spojrzenie na szerszy i utrwalony sposób funkcjonowania.
Punktem wyjścia mogą być emocje, samoocena, impulsywność, perfekcjonizm, relacje albo powtarzający się kryzys.
Specjalista pyta, od kiedy pojawiają się trudności i czy podobne wzorce były obecne również wcześniej.
Ważne są między innymi poczucie siebie, regulacja emocji, sposób reagowania oraz funkcjonowanie w relacjach.
Na tej podstawie można określić, czy wskazana jest psychoterapia i jaka forma pracy będzie odpowiednia.
Pierwszym krokiem może być konsultacja psychoterapeutyczna lub diagnostyczna, która pozwala lepiej zrozumieć charakter i nasilenie trudności.
Współczesne podejście pozwala opisać zarówno nasilenie trudności, jak i dominujące cechy osobowości.
W ICD-11 zaburzenie osobowości może być określane jako łagodne, umiarkowane lub ciężkie. Znaczenie ma przede wszystkim stopień zaburzenia funkcjonowania siebie i relacji z innymi oraz wpływ trudności na codzienne życie.
Diagnoza może uwzględniać dominujące domeny cech, takie jak negatywna emocjonalność, wycofanie, dysocjalność, rozhamowanie i anankastia. U konkretnej osoby może występować więcej niż jedna z tych cech.
ICD-11 umożliwia dodatkowe określenie wzorca borderline. Nie oznacza to jednak, że diagnozę można postawić na podstawie pojedynczego objawu lub internetowej listy cech.
Osoba może mieć wyraźne cechy lub trudności związane z osobowością, które wpływają na część jej życia, ale nie osiągają nasilenia wymaganego do rozpoznania zaburzenia osobowości. Dlatego potrzebna jest szersza ocena kliniczna.
Jeśli chcesz lepiej zrozumieć jedną z metod wykorzystywanych w pracy z zaburzeniami osobowości, możesz przeczytać materiały Refleksji dotyczące psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu.
Jeśli sposób przeżywania siebie, emocji albo reagowania stale prowadzi do podobnych trudności, możesz zacząć od konsultacji i wspólnie przyjrzeć się temu, co się powtarza.