Emocje
Niepokój, napięcie, drażliwość, poczucie zagrożenia, trudność w odprężeniu lub nagły, bardzo silny lęk.
Lęk jest naturalną reakcją organizmu, ale kiedy staje się intensywny, długotrwały albo zaczyna ograniczać codzienne życie, może wymagać specjalistycznej pomocy. W Centrum Refleksja w Krakowie pomagamy osobom doświadczającym między innymi napadów paniki, przewlekłego zamartwiania, fobii, natrętnych myśli i czynności oraz objawów lęku odczuwanych w ciele.
U jednej osoby dominują myśli i zamartwianie, u innej napięcie w ciele, unikanie albo nagłe napady paniki. Dlatego sama lista objawów nie wystarcza do postawienia diagnozy.
Niepokój, napięcie, drażliwość, poczucie zagrożenia, trudność w odprężeniu lub nagły, bardzo silny lęk.
Kołatanie serca, napięcie mięśni, drżenie, duszność, potliwość, zawroty głowy, problemy ze snem albo dolegliwości z układu pokarmowego.
Przewidywanie najgorszego, trudne do zatrzymania zamartwianie, natrętne obrazy lub myśli, problemy z koncentracją.
Unikanie określonych sytuacji, wycofywanie się, poszukiwanie ciągłego upewnienia albo wykonywanie rytuałów w celu zmniejszenia napięcia.
Poniższe opisy pomagają się zorientować. Ostateczne rozpoznanie wymaga uwzględnienia całego obrazu funkcjonowania, czasu trwania i nasilenia objawów.
Nagła fala bardzo silnego lęku może wiązać się z kołataniem serca, dusznością, drżeniem, zawrotami głowy, poczuciem utraty kontroli lub obawą przed śmiercią. Z czasem może pojawić się również lęk przed kolejnym napadem i unikanie sytuacji, w których trudno byłoby uzyskać pomoc.
Lęk uogólniony wiąże się z nadmiernym, trudnym do kontrolowania zamartwianiem dotyczącym wielu obszarów życia. Często towarzyszą mu napięcie, drażliwość, trudność w koncentracji, problemy ze snem i poczucie, że umysł stale przewiduje kolejne zagrożenia.
Lęk może koncentrować się wokół kontaktów społecznych, konkretnych sytuacji lub przedmiotów, a także miejsc, z których trudno byłoby szybko wyjść albo uzyskać pomoc. Osoba może unikać wystąpień, spotkań, podróży, komunikacji miejskiej, tłumu czy otwartych przestrzeni z obawy przed oceną, utratą kontroli albo pojawieniem się silnego lęku.
Obsesje to powracające, niechciane myśli, obrazy lub impulsy, które wywołują napięcie. Kompulsje to powtarzane czynności lub rytuały wykonywane po to, by zmniejszyć lęk albo zapobiec wyobrażanemu zagrożeniu. W aktualnych klasyfikacjach OCD stanowi odrębną grupę zaburzeń, choć lęk jest często ważną częścią doświadczenia.
Napięcie psychiczne może współwystępować z dolegliwościami odczuwanymi bardzo realnie w ciele, np. bólem, uciskiem, problemami żołądkowymi, zawrotami głowy czy przyspieszonym biciem serca. Nowe lub niepokojące objawy fizyczne wymagają również odpowiedniej oceny medycznej.
„Nerwica” jest nadal powszechnie używanym określeniem trudności związanych z lękiem, napięciem, natręctwami i objawami z ciała. Nie odpowiada jednak jednemu współczesnemu rozpoznaniu, dlatego podczas konsultacji ważniejsze od samej etykiety jest zrozumienie konkretnych objawów i sposobu funkcjonowania.
Więcej o nerwicy →Nie musisz samodzielnie ustalać, czy to nerwica, zaburzenie lękowe czy inny problem. Opowiedz nam krótko, czego doświadczasz. Pomożemy Ci ustalić odpowiedni pierwszy krok.
Nie trzeba czekać, aż objawy staną się skrajnie nasilone. Konsultacja może być pomocna również wtedy, gdy po prostu widzisz, że dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają wystarczać.
Sposób pracy zależy od rodzaju trudności, ich nasilenia, historii osoby i tego, co zostanie rozpoznane podczas konsultacji.
W Refleksji psychoterapia jest prowadzona przede wszystkim w podejściu psychodynamicznym. Terapeuta pomaga przyglądać się zarówno samym objawom lęku, jak i emocjom, wewnętrznym konfliktom, sposobom radzenia sobie z napięciem, relacjom oraz powtarzającym się wzorcom, które mogą podtrzymywać trudność.
Celem konsultacji jest najpierw możliwie dobre zrozumienie problemu. Dopiero na tej podstawie można ustalić, czy właściwym kierunkiem jest psychoterapia i jaka forma pracy będzie najlepiej dopasowana do sytuacji.
Może pomóc lepiej rozumieć źródła napięcia, rozpoznawać powtarzające się mechanizmy i stopniowo zmieniać sposób przeżywania oraz reagowania.
Może być wskazana przy nasilonych objawach, dużym cierpieniu, problemach ze snem lub funkcjonowaniem albo wtedy, gdy warto rozważyć farmakoterapię.
Objawów fizycznych nie należy automatycznie przypisywać lękowi. Jeśli są nowe, nasilone lub niepokojące, potrzebna może być również konsultacja lekarska.
Na początku najważniejsze jest opisanie tego, co się dzieje, jak długo trwa i w jaki sposób wpływa na Twoje życie.
Możesz opowiedzieć o lęku, napięciu, napadach paniki, natrętnych myślach, objawach z ciała i sytuacjach, które są najtrudniejsze.
Specjalista pyta o czas trwania objawów, funkcjonowanie, relacje, stresory oraz wcześniejsze doświadczenia związane z problemem.
Po konsultacjach można określić, czy odpowiednią formą pomocy będzie psychoterapia, konsultacja psychiatryczna lub dodatkowa diagnostyka.
Jeśli rozpoczynasz terapię, kolejne spotkania służą pogłębionej pracy nad objawami i ich znaczeniem w Twoim funkcjonowaniu.
Nie każda osoba z lękiem potrzebuje dokładnie tej samej ścieżki. Poniższe formy pomocy są najczęściej związane z tym obszarem.
Słowo „nerwica” jest nadal dobrze rozumiane przez pacjentów i często używane w codziennym języku. Współczesne klasyfikacje diagnostyczne opisują jednak te trudności za pomocą bardziej szczegółowych kategorii, takich jak zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne czy inne problemy związane z nasilonym napięciem i objawami somatycznymi.
Dlatego w Refleksji nie zakładamy, że osoba zgłaszająca się z „nerwicą” ma z góry określoną diagnozę. Punktem wyjścia jest poznanie tego, jak objawy wyglądają w jej konkretnym życiu.
Jeśli chcesz lepiej zrozumieć nerwicę i objawy odczuwane w ciele, możesz przejść do bardziej szczegółowych materiałów.
Jeśli napięcie, zamartwianie, napady paniki albo natrętne myśli zaczynają Cię ograniczać, możesz zacząć od konsultacji. Nie musisz wcześniej wiedzieć, jak nazwać swój problem.