Coraz mniej energii do pracy
Osoba może mieć poczucie, że jej zasoby są stale wyczerpane, rozpoczęcie kolejnego dnia pracy wymaga coraz większego wysiłku, a odpoczynek nie przynosi oczekiwanej regeneracji.
Wypalenie zawodowe może rozwijać się wtedy, gdy stres związany z pracą utrzymuje się przez długi czas i nie udaje się skutecznie odzyskać równowagi. Może wiązać się z wyczerpaniem, narastającym dystansem lub negatywnym stosunkiem do pracy oraz poczuciem mniejszej skuteczności zawodowej. W Centrum Refleksja w Krakowie pomagamy osobom, dla których praca stała się źródłem przewlekłego przeciążenia i zaczyna wpływać na inne obszary życia.
Pojęcie wypalenia zawodowego nie powinno być używane jako określenie każdego rodzaju zmęczenia, przeciążenia czy kryzysu życiowego. Dotyczy ono kontekstu zawodowego.
W ICD-11 wypalenie zawodowe jest ujmowane jako zjawisko związane z pracą, wynikające z przewlekłego stresu zawodowego, z którym nie udało się skutecznie poradzić. Nie jest klasyfikowane jako odrębna choroba.
Nie oznacza to jednak, że związane z nim cierpienie jest nieważne. Wypalenie może znacząco wpływać na funkcjonowanie zawodowe i przenosić się na sen, relacje, odpoczynek oraz ogólne samopoczucie.
Współczesne ujęcie wypalenia koncentruje się na wyczerpaniu, stosunku do wykonywanej pracy oraz poczuciu własnej skuteczności zawodowej.
Osoba może mieć poczucie, że jej zasoby są stale wyczerpane, rozpoczęcie kolejnego dnia pracy wymaga coraz większego wysiłku, a odpoczynek nie przynosi oczekiwanej regeneracji.
Może narastać emocjonalny dystans, frustracja, cynizm, irytacja lub zobojętnienie wobec obowiązków, współpracowników, klientów albo samego miejsca pracy.
Osoba może mieć wrażenie, że radzi sobie gorzej niż wcześniej, coraz trudniej realizuje obowiązki albo traci poczucie, że jej praca przynosi rezultat lub ma znaczenie.
Nie są one specyficzne wyłącznie dla wypalenia. Podobne objawy mogą występować również w przewlekłym stresie, depresji, zaburzeniach lękowych albo problemach zdrowotnych.
Frustracja, drażliwość, zniechęcenie, poczucie przytłoczenia lub coraz mniejsza satysfakcja z pracy.
Trudność ze skupieniem uwagi, podejmowaniem decyzji, organizacją zadań lub utrzymywaniem dotychczasowego tempa pracy.
Problemy z zasypianiem, napięcie mięśni, bóle głowy, poczucie zmęczenia lub inne dolegliwości nasilające się w okresach dużego obciążenia.
Brak energii na relacje i zainteresowania, trudność w oderwaniu myśli od pracy albo poczucie, że obowiązki zawodowe pochłaniają coraz większą część życia.
Znaczenie może mieć zarówno indywidualny sposób funkcjonowania, jak i realne warunki pracy. Czasami problemu nie da się rozwiązać wyłącznie poprzez lepszą organizację albo większą odporność na stres.
Przewlekłe przeciążenie, zbyt szybkie tempo, braki kadrowe lub ciągłe działanie pod presją terminów mogą utrzymywać wysoki poziom stresu zawodowego.
Obciążające może być poczucie, że ponosi się dużą odpowiedzialność, ale ma niewielki wpływ na priorytety, tempo, sposób działania lub podejmowane decyzje.
Brak stabilnego czasu na odpoczynek, długie godziny, praca zmianowa albo ciągła dostępność mogą utrudniać regenerację.
Konflikty, brak wsparcia, niesprawiedliwe traktowanie, przemoc, mobbing albo trudne relacje z przełożonymi i współpracownikami mogą zwiększać obciążenie psychiczne.
Trudniej funkcjonować, gdy zakres odpowiedzialności jest niejasny, priorytety stale się zmieniają albo oczekiwania różnych osób wzajemnie się wykluczają.
Ryzyko utraty pracy, brak stabilności, niewystarczające wynagrodzenie albo brak perspektyw rozwoju również mogą zwiększać przewlekłe napięcie.
Jeśli widzisz, że stosunek do pracy wyraźnie się zmienił, a wyczerpanie zaczyna wpływać również na życie poza nią, konsultacja może pomóc zrozumieć, z czym wiążą się obecne trudności.
Nie trzeba mieć pewności, że jest to wypalenie zawodowe. Podobny obraz może mieć wiele przyczyn, dlatego konsultacja służy również rozróżnieniu tych trudności.
Pomoc nie powinna sprowadzać się wyłącznie do tego, jak wytrzymać jeszcze więcej. Ważne jest zrozumienie zarówno sytuacji zawodowej, jak i własnego sposobu reagowania na wymagania, presję i odpowiedzialność.
W Centrum Refleksja pracujemy przede wszystkim w podejściu psychodynamicznym. Praca może obejmować znaczenie, jakie ma dla osoby praca, sukces, odpowiedzialność, uznanie i poczucie własnej wartości.
Można również przyglądać się trudnościom ze stawianiem granic, perfekcjonizmowi, przejmowaniu nadmiernej odpowiedzialności, lękowi przed porażką lub powtarzającemu się wchodzeniu w bardzo obciążające role.
Jednocześnie nie każdy problem można rozwiązać samą zmianą sposobu myślenia lub reagowania. Jeśli główną przyczyną są realnie szkodliwe warunki pracy, potrzebne mogą być również zmiany w obciążeniu, zakresie obowiązków, czasie pracy, granicach lub samym środowisku zawodowym.
Może pomagać rozumieć własne potrzeby, granice, wymagania wobec siebie i powtarzające się sposoby funkcjonowania w pracy.
Czasami istotną częścią rozwiązania jest ograniczenie obciążenia, zmiana zakresu odpowiedzialności, większa możliwość odpoczynku lub inna realna zmiana zawodowa.
Może być potrzebna, jeśli występuje utrzymujący się obniżony nastrój, nasilony lęk, poważne problemy ze snem albo podejrzenie innego zaburzenia psychicznego.
Nie musisz samodzielnie rozstrzygać, czy to wypalenie, depresja, przewlekły stres czy inny problem.
Rozmawiacie o pracy, obciążeniu, energii, stosunku do obowiązków oraz zmianach, które zauważasz.
Ważne są między innymi warunki zatrudnienia, zakres obowiązków, relacje, odpowiedzialność, czas pracy i możliwość regeneracji.
Sprawdzamy również, czy trudności ograniczają się do pracy, czy dotyczą także nastroju, relacji i funkcjonowania w innych obszarach życia.
Na tej podstawie można określić, czy pomocna będzie psychoterapia, konsultacja psychiatryczna albo inne zmiany lub formy wsparcia.
Pierwsza konsultacja pomaga lepiej zrozumieć, czy trudności są związane głównie z wypaleniem zawodowym, czy również z innymi problemami.
Wypalenie zawodowe jest związane konkretnie z kontekstem pracy. Depresja może natomiast wpływać na praktycznie wszystkie obszary życia i obejmować między innymi obniżony nastrój, utratę zainteresowań i przyjemności oraz spadek energii.
Oba problemy mogą mieć podobne elementy i mogą również współwystępować. Jeśli wyczerpanie, brak energii, beznadzieja lub utrata zainteresowań dotyczą nie tylko pracy, warto ocenić sytuację szerzej.
Jeśli wyczerpanie, dystans do pracy lub poczucie spadku skuteczności utrzymują się i zaczynają wpływać również na życie poza pracą, możesz zacząć od konsultacji.